Zondag In Soweto (Stef Bos)

Het is zondag In Soweto De stad is stil Niemand werkt Ik sta met veertig mensen In een kamer Vier op vier Het is een kerk Ze bidden en Ze dansen Ze geven mij het woord Ik zeg Dit is de eerste keer Dat ik in iets geloof Ik geloof En vraag niet wat Maar ik geloof In deze dag Ik geloof Vraag niet in wie Maar ik geloof Wat ik hier zie Ik geloof in wat ik zie Mijn huidskleur Is het uniform Van de oude orde De vrijheid en gelijkheid Zijn een wet geworden Maar hier zie je nog De sporen Van de blinde haat De tijden zijn Veranderd Voor sommigen te laat Ik zie een oude vrouw Ze bidt en ze beeft Zij zegt dat zij Iedereen vergeeft Ik kan er met mijn hoofd niet bij Zij vertelt hoe voor haar ogen Een kind werd afgeschoten En ik sta hier En ik weet niet Wat ik zeggen moet Ik zie de rode aarde Ik voel het zwarte bloed De rode aarde Het zwarte bloed De rode aarde Het zwarte bloed De rode aarde Het zwarte bloed